Stichting Bolleboos helpt kinderen in Mtwapa in Kenia aan onderwijs

Kenia van 11 februari – 20 februari 2009

 

Op 11 februari zijn Henk Marrink en Willy Temmerman weer naar Kenia afgereisd..

Dit was de eerst keer nadat we in december 2008 hadden besloten geen nieuwbouw te plegen op de Mtwapa academy.

 

Ditmaal was het doel van onze reis, het bezoeken van het weeshuis Baraka. Hier wordt druk gebouwd aan een nieuw jongensverblijf. Deze nieuwbouw wordt gefinancierd door Stichting Bolleboos!

Dit geld is bijeengebracht door middel van een stukje fondsenwerving en een aantal persoonlijke giften!

 

Hieronder treft u een verslag aan van ons laatste bezoek:

 

 

In Mombasa werden we door George van het vliegveld opgehaald. Na een korte opfrisbeurt zijn we met hem naar Mtwapa gereden. Hier heeft George ons van de laatste ontwikkelingen in Kenia op de hoogte gesteld.

In Kenia heerst nu een vreselijke droogte. De voedselprijzen zijn, vooral in het binnenland, enorm gestegen. De prijs voor water is met maar liefst 120% gestegen en voor veel levensmiddelen meer dan 100%.

Voor veel Kenianen betekent dit honger. In de week dat wij er waren, werd het dagelijkse nieuws beheerst door 1 onderwerp: MAÏS!!! De minister van landbouw blijkt bijna de hele voorraad maïs verkocht te hebben aan Soedan. Hierdoor is er in Kenia zelf niet genoeg maïs meer om de eigen bevolking te voeden. De minister en zijn maten zijn corrupt en dat werd door de oppositie aan de kaak gesteld.

 

We zijn meteen de volgende dag naar de Mtwapa Academy gegaan. Mevrouw Rahab was er eerst niet. Ze was met een leerling naar de dokter. Toen ze even later terug kwam was ze erg verrast ons te zien. We hebben al onze Bolleboos kinderen weer gezien. Iedereen maakt het goed. Twee van de Bollebooskinderen zijn inmiddels doorgegaan naar het vervolgonderwijs en eentje is verhuisd naar het binnenland van Kenia. De twee nieuwe lokalen waren zo goed als af en zagen er geweldig uit.

 

Toen we de tweede keer een bezoek brachten aan de Mtwapa Academy waren we samen met een van onze Engelse sponsoren, Jane Carne. Jane was met haar twee dochters toevallig op vakantie in Kenia. De dochters van Jane zouden die dag op de Academy blijven, terwijl na het bezoek aan de school naar het Baraka weeshuis zouden doorrijden.

Nu waren mevrouw Rahab en de heer Rugendo er allebei. De ontvangst was hartelijk en natuurlijk hebben we een rondgang door de klassen gemaakt. Op de Academy troffen we ook Doris. Doris is een door een Engelse school op stage gestuurde leerling. Zij helpt de lokalen aan een vrolijk kleurtje en vrolijke afbeeldingen. Die zaterdag zou er in de haven van Mombasa een groot krat met boeken aankomen voor de library. Iedereen wachtte gespannen op de komst daarvan.

Met mevrouw Rahab hebben de situatie van de school en de sponsorkinderen doorgesproken. In dit gesprek hebben we aangegeven de sponsoring willen blijven behouden tot een maximum van de 80 kinderen die we nu hebben. Dit om de school niet teveel afhankelijk te maken van de aanwezigheid van Bolleboos. Dit is goed opgepakt door de school.

 

 

 

 

Na deze besprekingen zijn we doorgegaan naar het Baraka weeshuis. Het weeshuis ligt een heel eind van de kust. Baraka is opgericht door 6 sterke vrouwen die zich het lot van Aids-wezen hebben aangetrokken. Op dit moment wonen er 29 kinderen die allemaal afkomstig zijn uit AIDS/ HIV gezinnen. Sommigen van deze kinderen hebben langere tijd op straat geleefd, voordat ze werden opgenomen in het weeshuis.

 

Het eerste stuk van de weg naar Baraka is redelijk goed, want deze loopt naar een van de grootste cementfabrieken van de wereld. Daarna is het snel gedaan met de goede wegen. Het verandert al gauw in een stoffige weg vol kuilen.

We werden ontvangen door Ngina, de directeur en Sarah de boekhouder, twee pronte dames, die heel trots waren op de nieuw gebouwde slaapzaal voor de jongens. De slaapzaal moet nog verder afgebouwd worden, maar het zag er goed uit.

Het nieuwe onderkomen biedt plaats aan maximaal 20 jongens, verdeeld over 5 kamers. In ieder kamer komen 2 stapelbedden te staan. Iedereen krijgt een eigen kast en op iedere kamer komt een bureau voor het maken van huiswerk. Achter het nieuwe onderkomen wordt nog een douche en toiletruimte gebouwd. Op dit moment staat het gebouw er maar is men bezig met het binnenwerk, zoals het optrekken van muurtjes, storten van vloeren en plaatsen van kozijnen. Het gebouw moet tegen de zomer klaar zijn.

Binnenkort zullen we de foto’s van de nieuwbouw op de site plaatsen.

De omgeving ziet er droog en verdord uit. In het weeshuis is Steve, een klein vierjarig jongetje, dat eruit ziet als tweejarige, de enige die thuis is. Hij wordt door de aanwezige dames van het weeshuis vertroeteld.

Steve is samen met zijn drie zusjes dagen opgesloten geweest in huis, zonder eten en drinken. Uiteindelijk zijn de kinderen bevrijd door de politie en naar dit weeshuis gebracht. Er zitten nu 27 kinderen in het weeshuis. Het huidige weeshuis bestaat uit een gang en twee kamers. In de ene kamer slapen de meisjes en in de andere de jongens. De ruimte is zo klein dat er tussen de stapelbedden nauwelijks ruimte is om te lopen. Alles staat bovenop elkaar en van enige privacy is geen sprake. De jongens hebben ijzeren bedden, omdat ze zo wild zijn. De meisjes houten bedden. Aan de muur in het gangetje hangt een A4-tje waarop de namen van de kinderen staan. Achter de namen wordt met een kleurtje aangegeven of ze zich goed, redelijk of helemaal niet gedragen hebben: groen, geel of rood. Een eindje van het slaapgebouw staat een gebouwtje, waarin een eettafel staat. Daarnaast is een ruimte waar, op een ijzeren kacheltje gestookt op zaagsel, het eten wordt klaargemaakt. De maaltijden bestaan voornamelijk uit bonen die wel drie uur moeten pruttelen voor ze enigszins gaar zijn. De omgeving is droog en dor. De dames vertellen dat ze snakken naar regen. De kinderen zien er blij en tevreden uit. Ze hangen aan hun verzorgsters.

 

Toen we er met Jane waren, kwamen de kinderen net uit school om te lunchen. Ze konden hun verbazing over onze roodverbrande huidskleur niet onder stoelen of banken steken.

Na het bezoek met Jane aan het weeshuis zijn we teruggereden naar Mtwapa om de dochters op te halen en na te praten. Jane was erg onder de indruk en vond het jammer dat ze haar dochters niet meegenomen had. De dochters hadden het zeer naar hun zin gehad op school, waar ze met de kinderen lessen hebben gevolgd. De kinderen op school stelden veel vragen, die zij in hun uitstekende Engels beantwoordden. De oudste dochter denkt erover om stage te gaan lopen op de Mtwapa Academy en heeft adressen uitgewisseld met Doris, de huidige stagiaire.

 

De dag daarna zijn we opnieuw naar het Baraka weeshuis gegaan om over de vordering van de bouw afspraken te maken en onze sponsor plannen te bespreken. Op het weeshuis Baraka willen we namelijk graag een zelfde soort sponsorprogramma gaan opzetten, zoals op de Mtwapa academy. Op dit moment hebben we al zes sponsoren gevonden die het mogelijk maken dat er 6 weeskinderen naar school kunnen gaan!!!

 

Na overleg met Baraka willen we deze zes kinderen naar een goede school in de buurt gaan. Dit gezien het veelal traumatische verleden waar deze weeskinderen uitkomen. Hiervoor komen twee scholen in aanmerking de JCC College en het St. Ann ‘s.

Op weg naar het Baraka weeshuis hebben we het JCC bezocht. Het JCC is een internaat.

We spraken daar met de directeur. Het leek ons geen goede school voor de kinderen om naar toe te gaan. Dit omdat ze nu eindelijk een thuis hebben en ze anders van daaruit weer buiten een thuis situatie geplaatst zouden worden.

Na overleg met Ngina en Sarah, hebben we uiteindelijk voor het St. Ann’ s gekozen. Zij hadden een beter gevoel bij die school. Sarah en Ngina gaan nu samen met George naar de vervoersmogelijkheden kijken, want de zes kinderen moeten wel met een busje gebracht en gehaald worden. Het weeshuis ligt aan een onverharde weg waar geen matatu ’s (lokale busjes) komen.

Ook hebben we afspraken gemaakt over de betaling van volgende stap in de nieuwbouw en de afwerking van de jongensslaapzaal en de mogelijke nieuwbouw van meisjesslaapzaal. Voor Sarah zoeken we een goed digitaal boekhoudprogramma.

 

We zijn erg blij met de vorderingen en de contacten op het weeshuis.

Natuurlijk willen we in de toekomst graag meer kinderen naar school laten gaan!!!

Hiervoor zijn we weer dringend op zoek naar nieuwe sponsoren.

 

Vervolgens zijn we de volgende dag weer teruggevlogen naar Nairobi. Hier hebben we nog een dagje doorgebracht om vervolgens weer naar Amsterdam te vliegen.